“Wat doe ik mijn kinderen aan?”
Vaak hoor ik van ouders dat ze zich schuldig voelen. Niet naar hun partner toe, maar naar hun kinderen. “Wat doe ik mijn kinderen aan?” “Ik ben niet gelukkig, maar ik gooi hun hele leven over hoop”, “Ik ben degene die ze bij hun vader weghaalt”.
Allemaal zaken die ik veel hoor bij ouders die in een vreselijke tweestrijd zitten: ‘’mijn geluk of het geluk van mijn kinderen.’’
Vaak zijn ouders ook bang dat ze hun kinderen helemaal niet meer gaan zien. Dat de kinderen het hun kwalijk gaan nemen dat ze de beslissing hebben genomen om te gaan scheiden. Het is hartverscheurend om te zien en te horen als scheidingsbemiddelaar waar ouders door heen gaan.
Ik stel ze dan ook geregeld de vraag “Ben je gelukkig nu?” Vaak is het antwoord nee en dan vraag ik: “Zouden je kinderen je gelukkig willen zien?” en dan hoor ik meestal ja natuurlijk willen ze dat, maar dat kan toch niet als ik ga scheiden? Dan stort hun hele wereld in.
Ieder kind wil dat hun ouders samen gelukkig zijn
Natuurlijk is het heel ingrijpend voor een kind als hun ouders gaan scheiden. Ieder kind wil dat hun ouders samen gelukkig zijn, maar de werkelijkheid is dat dit nu eenmaal niet altijd mogelijk is.
Dat mooie plaatje wat je voor ogen had toen je ging trouwen en toen de kinderen kwamen kan soms gewoon door omstandigheden niet blijven voortbestaan.
Als ik doorvraag en de vraag stel “zouden je kinderen gelukkig zijn als jullie bij elkaar blijven zoals het nu gaat?” hoor ik vaak “waarschijnlijk niet”, “er is zoveel stress de hele dag, de kinderen lopen op hun tenen, ze trekken zich vaak terug op hun kamer, omdat het beneden niet gezellig is” en nog meer van dat soort schrijnende antwoorden. Toch denken ouders vaak dat bij elkaar blijven toch beter is voor de kinderen. Ze hebben dan tenminste beide ouders, hoeven niet te kiezen en hoeven geen scheiding door te maken.
Gehoopt dat ze uit elkaar waren gegaan en gelukkig waren geworden
Ik spreek door mijn werk ook vaak jongvolwassenen en ouderen waarvan de ouders pas uit elkaar gingen nadat zij het huis uit waren. Vaak is er boosheid en onbegrip bij deze mensen. Hun jeugd was helemaal niet zo leuk omdat papa en mama bij elkaar waren, er was geen warmte in huis en ze konden duidelijk zien dat hun ouders niet gelukkig waren.
Ondanks de goede bedoelingen van de ouders pakte de keuze om maar bij elkaar te blijven dus helemaal verkeerd uit.
Kinderen voelen zich zelfs vaak schuldig. Ze hebben dan het gevoel dat hun ouders al die tijd ongelukkig zijn geweest, omdat ze voor hun bij elkaar gebleven zijn. Ik hoor dan ook vaak dat ze zeggen,” ik had gehoopt dat ze uit elkaar waren gegaan en gelukkig waren geworden dan was het voor mij ook fijner geweest”.
Hoe maak je de beste keuze voor je kinderen?
De keuze is hartverscheurend, want hoe maak je als ouders de beste keuze voor je kinderen? Ik zeg altijd: kinderen willen dat hun ouders gelukkig zijn. Kinderen zijn loyaal, ook al gaan jullie uit elkaar en zal het in het begin moeilijk zijn, uiteindelijk begrijpen ze het en zien ze gelukkige ouders.
Het is natuurlijk wel belangrijk dat de keuze om uit elkaar te gaan niet lang duurt. Als de spanningen verder oplopen en de ruzies of stiltes toenemen wordt het steeds moeilijker om als ouders nog goed uit elkaar te gaan en met elkaar te blijven communiceren.
In goed overleg een ouderschapsplan maken
Dit is een van mijn taken als scheidingsbemiddelaar: ervoor zorgen dat ouders nog ouders kunnen blijven na de scheiding. Dat er in goed overleg een ouderschapsplanwordt gemaakt waar het belang van de kinderen duidelijk naar voren komt.
Hoe beter ouders deze afspraken zelf maken, hoe groter de kans dat ze in de toekomst nog samen naar belangrijke bijeenkomsten van de kinderen kunnen gaan.
Kinderen zijn er voor altijd
Hoe mooi is het als ouders na de scheiding nog gezamenlijk naar de voetbalwedstrijd van hun zoon of dochter kunnen kijken, als ze samen de verjaardagen kunnen vieren en als de kinderen alle ruimte voelen om over de andere ouder te kunnen praten? Kinderen zijn er voor altijd, niet tot ze 18 jaar zijn. Als ze gaan trouwen wil je er graag samen bij zijn.
Samen opa en oma kunnen zijn
Als er kleinkinderen komen, wil je samen opa en oma zijn. Als dit niet kan omdat het tijdens het huwelijk helemaal fout gegaan is of als je pas uit elkaar gaat nadat de kinderen het huis uit zijn en er zoveel wrok zit dat je elkaar niet meer kunt zien, dan leg je pas echt jullie problemen bij jullie kinderen neer.
Zij moeten de hele tijd rekening houden met alles wat ze organiseren wanneer ze papa en wanneer ze mama uitnodigen. Dit kan nooit jullie bedoeling zijn geweest.
Als ouders gelukkig zijn dan zijn de kinderen dat ook
Ook als kinderen volwassen zijn blijven ze loyaal, maar op deze manier dwing je ze alsnog om te kiezen. Iets wat jullie niet wilden toen ze nog klein waren en daarom maar bij elkaar bleven. Als ouders gelukkig zijn dan zijn de kinderen dat ook.
De stap om te scheiden met kinderen is enorm en ook iets waar je niet te makkelijk over moet denken, maar door dit in goed overleg te doen, ondanks alle emoties, en samen na te denken wat jullie voor de kinderen willen, zijn jullie uiteindelijk beter bezig dan maar aan te blijven modderen in een ongelukkig huwelijk.
Ik help jullie hier graag mee
Worstelen jullie hier ook mee? Neem contact met mij op en dan ga ik graag met jullie in gesprek om te kijken hoe jullie als ouders het zo goed mogelijk kunnen regelen voor jullie kinderen maar ook voor jullie zelf als ouders.
Ik luister vaak het nummer My boy van Elvis Presley. Dit nummer geeft zo goed aan wat het met een ouder doet om de keuze te maken om te scheiden.
Je wilt niet weg bij je kinderen want je houdt onvoorwaardelijk veel van ze, maar uiteindelijk maak je ze daar niet gelukkig mee.
Ook in gesprek met de kinderen
Als scheidingsbemiddelaar wil ik jullie hier heel graag bij helpen. Ik ga vaak ook in gesprek met de kinderen om te vragen hoe het voor hun is, wat de scheiding met ze doet en wat zij belangrijk vinden. Het verbaast me elke keer weer hoe vaak ik hoor dat de kinderen misschien wel verdrietig zijn, maar dat ze merken dat papa en mama niet gelukkig zijn. Het liefst willen ze papa en mama bij elkaar houden, maar ze willen ook niet dat mama elke dag huilt of dat papa laat thuis komt omdat hij mama niet wil zien. Dan maar liever uit elkaar en 2 blije ouders hebben.
Laat het niet uitdraaien op een vechtscheiding of een liefdeloos huwelijk. Je bent niet egoïstisch als je voor je eigen geluk kiest. Het is vaak egoïstischer om dat niet te doen.
“Laat het iet uitdraaien op een vechtscheiding of een liefdeloos huwelijk”
Online keuzehulp
Weet je niet waar je moet beginnen? Beantwoord een aantal korte vragen. Je krijgt direct een indicatie van het traject en de bemiddelaar in jullie regio. Zonder gegevens achter te laten.
Wil je liever je vragen rechtstreeks met iemand bespreken?
Eerste gesprek is kosteloos & vrijblijvend.
